Anti Racisme
0

Black Lives Matter – Ben ik racistisch?

Het fijne van kinderen is dat ze je af en toe een haarscherpe spiegel voorhouden.

De afschuwelijke moord op George Floyd door een politieman vond ik heel erg. Maar ik hield mezelf voor dat dit een incident was. En dat het gelukkig in Nederland lang niet zo erg is.

Een minachtende sneer en tal van voorbeelden kreeg ik terug van mijn achttienjarige dochter die zich er blijkbaar in had verdiept.

Dus ik keek een documentaire, las wat artikelen en liet me overtuigen. Ik vroeg mijn dochter wat ik kon doen.

Haar antwoord was kort: Spreek het uit.

Vertel wat je mening is. Zeg dat het niet oké is. Laat de hele wereld weten dat je het niet eens bent met racisme.

En weet je? Dat is enger dan je denkt.

Neem Zwarte Piet. Ik vind al langer dat Zwarte Piet niet nodig is. In de traditie van Sinterklaas is de afgelopen 50 jaar toch al veel veranderd, dus waarom geen regenboogpieten?

Maar echt hardop de discussie aangaan en ervoor uitkomen dat Zwarte Piet racistisch is? Zelfs nu ik zit te typen, vind ik het moeilijk.

Want voor mij vertegenwoordigt Zwarte Piet iets moois en liefs, iets waar ik als kind blij van werd. Hoezo kan dat ineens slecht zijn?

Maar na het kijken van de documentaire I Am Not Your Negro kom ik daar niet meer mee weg.

In de film komen tal van reclames voorbij met zwarte mensen in de rol van bediende, lachwekkend persoon of knecht. Ik kreeg er buikpijn van.

Is het waard om een traditie in ere te houden die zo kwetsend is? Wat mij betreft niet.

Maar racisme gaat niet alleen over het discrimineren van anderen. Het gaat ook om het besef dat blanke mensen een bevoorrechte positie innemen. Daarvan mogen we ons best bewust zijn.

Die bevoorrechte positie is zo vanzelfsprekend dat ik mijn witte privileges soms niet eens herken.

Natuurlijk weet ik dat ik als ‘Heleen van Egmond’ makkelijker aan een baan krijg dan iemand met een Arabische achternaam. En dat een blanke jongen in een dure auto minder snel aangehouden wordt dan een donkere jongen in dezelfde auto.

Maar ik realiseerde me nooit dat alles wat ik zie in de media gericht is op het soort leven dat ik heb. Blanke mensen, leuke baan, twee kinderen (nou ja, ik heb er drie) en een mooi huis in een blanke buurt.

Ik sta er ook niet bij stil dat de mensen in praatprogramma’s vooral blank, middenklasse en hoger opgeleid zijn. Dat er meer mannen dan vrouwen uitgenodigd worden, zie ik dan weer wel.

Verder heb ik me nog nooit hoeven verantwoorden voor mijn kleur of afkomst.

Wel voor mijn overgewicht trouwens.

En misschien dat ik daarom wel een beetje snap hoe het voelt om aangekeken te worden op een kenmerk dat niets zegt over wie je werkelijk bent.

De komende tijd ga ik me meer verdiepen in (institutioneel) racisme, wit privilege én in wat ik zelf kan bijdragen om racisme te verminderen.

Want hier wil ik niet langer aan meedoen.

Trailer I Am Not Your Negro
Tags: